fort

fort (język polski)

fort (1.1)

wymowa:

IPA: [fɔrt], AS: [fort] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) budowla obronna

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza for, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie!; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~y, ~tami, ~tach, ~ty!

przykłady:

(1.1) Przypuszczono atak na fort północny.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) barbakan, koszary, twierdza

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik fortyfikacja, dalszy: fortepian

związki frazeologiczne:

etymologia:

od języków romańskich: fort = siła

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fortress
• arabski: (1.1) حصن (hisn), قلعة
• chiński: (1.1) 城堡 (chéngbǎo)
• chorwacki: (1.1) tvrđava f rodzaj żeński
• duński: (1.1) fæstning w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) fortreso
• fiński: (1.1) linnoitus
• francuski: (1.1) forteresse f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) מבצר
• hindi: (1.1) गढी (gaḍʰī)
• holenderski: (1.1) vesting
• japoński: (1.1) 要塞 (ようさい, yōsai)
• kataloński: (1.1) fortalesa f rodzaj żeński
• koreański: (1.1) 요새 (yosae)
• litewski: (1.1) fortas m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) castellum
• łotewski: (1.1) forts m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Festung f rodzaj żeński
• norweski: (1.1) festning
• rosyjski: (1.1) крепость (krépost’) f rodzaj żeński
• serbski: (1.1) тврђава (tvrđava) f rodzaj żeński
• turecki: (1.1) kale
• ukraiński: (1.1) фортеця (fortetsia) f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) vár
• włoski: (1.1) fortezza f rodzaj żeński, rocca f rodzaj żeński

źródła:

fort (język angielski)

wymowa:

IPA: /fɔː(ɹ)t/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wojsk. wojskowość fort

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fort (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) silny, siła

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

przym. przymiotnik forta, fortega, malforta, perforta, perforteta, senforta

przysł. przysłówek forte, malforte, perforte

rzecz. rzeczownik forto, forteco, fortulo, malfortaĵo, malfortulo, perforto, senfortulo, superforto, inertoforto, seksperforto

czas. czasownik forti, fortigi, fortiĝi, malfortigi, malfortiĝi, perforti, seksperforti, superforti

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fort (język francuski)

wymowa:

IPA: [fɔʁ] wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) silny, mocny

(1.2) silnie działający

(1.3) duży, wielki, tęgi

(1.4) ufortyfikowany

(1.5) intensywny

(1.6) potężny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) fort

(2.2) silny punkt, silna strona, mocna strona

(2.3) moment szczytowy, kulminacyjny

(2.4) fortyfikacja, umocnienie obronne

przysłówek

(3.1) silnie, mocno

(3.2) bardzo

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza fort m rodzaj męski, forte f rodzaj żeński; lm liczba mnoga forts m rodzaj męski, fortes f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik fortifier

związki frazeologiczne:

aller fort

etymologia:

uwagi:

źródła:

fort (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

przysłówek

(1.1) szybko, prędko

odmiana:

przykłady:

(1.1) En av de feilene kvinner gjør oftest, er at de snakker for fort. (Universitetsavisa) → Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez kobiety jest to, że mówią zbyt szybko.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fort (język szwedzki)

fort (1.1)

wymowa:

(1.1) [fɔʈ] wymowa

(2.1) [fuʈ]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wojsk. wojskowość fort

przysłówek

(2.1) szybko, prędko

odmiana:

(2.1) st. wyższy stopień wyższy fortare; st. najwyższy stopień najwyższy fortast

przykłady:

(2.1) Hon kör fort men säkert. → Ona jeździ szybko, ale ostrożnie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) snabbt

antonimy:

(2.1) långsamt

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: