wykrzyknik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wykrzyknik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈkʃɨcɲik], AS[vykšyḱńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też wykrzyknik w Wikipedii
(1.2) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też wykrzyknik (część mowy) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Czemu używasz wielokrotnych wykrzykników jak jakaś egzaltowana nastolatka?
(1.2) „A niech to!”, „Pst!” i „Chrum!” to przykłady wykrzykników.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wykrzyknikowy
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wykrzyknikowo
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wykrzyknienie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, krzyk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, krzyczenie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wykrzykiwać ndk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, wykrzyknąć dk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: