statyw

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] statyw (język polski)

statyw fotograficzny (1.1)
tachimetr na statywie (1.1)
wymowa:
IPA[ˈstatɨf], AS[statyf], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn.  podstawa, najczęściej w postaci trójnogu ze składanymi nogami, wykonana z metalu lub drewna, służąca do stabilizowania mocowanych na niej przyrządów, np. aparatu fotograficznego, kamery, urządzeń geodezyjnych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W Zamku Królewskim można wykonywać zdjęcia, ale bez flasha i bez statywu. (z Internetu)
(1.1) Bez statywu nie zarejestrujemy też ujęć do stworzenia panoramy z prawdziwego zdarzenia, nie mówiąc już o wygodzie korzystania z podnoszenia lustra i samowyzwalacza. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ fotograficzny • ~ trójnożny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  statyczny
przysł.  statycznie
rzecz.  statyka f , statyczność f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Stativ[1]
uwagi:
por.  monopod
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach