doba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] doba (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

(1.2) przen. przenośnie charakterystyczny okres

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza dob|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~y, dób, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Prowodyr zamieszek został zatrzymany w areszcie przez dwie doby.

(1.2) W dobie Internetu błyskawiczna komunikacja jest czymś powszednim.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik dobowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Końcowa głoska dopełniacza liczby mnogiej nie ulega ubezdźwięcznieniu.
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) day, twenty-four hours; (1.2) era
• białoruski (1.1) суткі lm liczba mnoga
• duński: (1.1) døgn n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Tag m rodzaj męski; Epoche f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) døgn n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) сутки lm liczba mnoga
• ukraiński: (1.1-2) доба f rodzaj żeński

[edytuj] doba (slovio)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) era

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą доба