doba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] doba (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)
- (1.2) przen. charakterystyczny okres
odmiana: (1.1) lp dob|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, dób, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Prowodyr zamieszek został zatrzymany w areszcie przez dwie doby.
- (1.2) W dobie Internetu błyskawiczna komunikacja jest czymś powszednim.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. dobowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Końcowa głoska dopełniacza liczby mnogiej nie ulega ubezdźwięcznieniu. tłumaczenia:
- angielski: (1.1) day, twenty-four hours; (1.2) era, age
- białoruski: (1.1) суткі lm
- chorwacki: (1.1) dan
- duński: (1.1) døgn n
- francuski: (1.1) vingt-quatre heures f lm
- grecki: (1.1) εικοσιτετράωρο n
- hiszpański: (1.1) veinticuatro horas f lm
- niemiecki: (1.1) Tag m; Epoche f
- norweski (bokmål): (1.1) døgn n
- rosyjski: (1.1) сутки lm
- szwedzki: (1.1) dag w
- ukraiński: (1.1-2) доба f
[edytuj] doba (slovio)
transliteracja: доба
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) era
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
