storey
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] storey (język angielski)
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) bryt. piętro, kondygnacja (zwykle nie licząc parteru)
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Piętra nazywane storey lub story numeruje się zarówno w USA jak i w Wielkiej Brytanii począwszy od poziomu nad parterem (pierwsze piętro). Natomiast piętra nazywane floor, są numerowane w USA od parteru (zwanego tam first floor) a w Wielkiej Brytanii powyżej parteru (first floor to pierwsze piętro).[1]
- źródła: