samobójca
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] samobójca (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik samobójca samobójcy dopełniacz samobójcy samobójców celownik samobójcy samobójcom biernik samobójcę samobójcy narzędnik samobójcą samobójcami miejscownik samobójcy samobójcach wołacz samobójco samobójcy
- przykłady:
- (1.1) Zamach terrorystyczny przeprowadziło dwóch samobójców.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. samobójstwo n, samobójczyni
- przym. samobójczy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) suicide
- chiński: (1.1) 自殺者 (zishazhe)
- czeski: (1.1) sebevrah m
- duński: (1.1) selvmorder w
- francuski: (1.1) suicidé m, suicidée f
- holenderski: (1.1) zelfmoordenaar m
- japoński: (1.1) 自殺者 (jisatsusha)
- niemiecki: (1.1) Suizident m, Selbstmörder m
- portugalski: (1.1) suicida m, f
- rosyjski: (1.1) самоубийца m
- słoweński: (1.1) samomorilec m
- szwedzki: (1.1) självmördare w
- włoski: (1.1) suicida m, f
- źródła:
