konstytucja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] konstytucja (język polski)

oryginał dawnej polskiej konstytucji (1.1)
wymowa:
IPA[ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja], AS[kõũ̯stytucʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. samogł.+n/m+szczelin. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw.  akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; zob.  też konstytucja w Wikipedii
(1.2) biol.  stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych; zob.  też konstytucja (zootechnika) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Konstytucja Polski zapewnia obywatelom najważniejsze prawa.
składnia:
kolokacje:
(1.1) konstytucja Polski/Niemiec/USA (D. ); polska/niemiecka/amerykańska konstytucja
synonimy:
(1.1) ustawa zasadnicza
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  konstytucyjny, niekonstytucyjny
rzecz.  konstytucjonalista
czas.  konstytuować
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  constitutio[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik wyrazów obcych, red. Magdalena Tytuła i Jacek Okarmus, s. 127, Warszawa – Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2010. ISBN 978-83-262-0867-6.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach