konstytucja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] konstytucja (język polski)

oryginał dawnej polskiej konstytucji (1.1)


wymowa: IPA: [ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja], AS: [kõũ̯stytucʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw.  akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; zob.  też konstytucja w Wikipedii
(1.2) biol.  stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych; zob.  też konstytucja (zootechnika) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  konstytucj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm  ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Konstytucja Polski zapewnia obywatelom najważniejsze prawa.

składnia:
kolokacje: konstytucja Polski/Niemiec/USA (D. ); polska/niemiecka/amerykańska (przym. ) konstytucja
synonimy: (1.1) ustawa zasadnicza
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  konstytucyjny, niekonstytucyjny; rzecz.  konstytucjonalista
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach