politechnika

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

politechnika (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpɔlʲiˈtɛçɲika], AS[polʹiteχʹńika], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. na 3 syl. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym; zob.  też politechnika w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Politechnika Świętokrzyska znajduje się w Kielcach.
składnia:
(1.1) na + Ms. 
kolokacje:
(1.1) studiować / uczyć się na politechnice
synonimy:
(1.1) pot.  polibuda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  politechniczny, politechnizacja
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : poli + technika
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: