wybitny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wybitny (język polski)

wymowa: IPA: [vɨˈbʲitnɨ]
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) bardzo uzdolniony

(1.2) o niezwykłych walorach artystycznych, naukowych itp.

(1.3) wyjątkowy, szczególny, o dużym nasileniu

odmiana: lp liczba pojedyncza wybitny m rodzaj męski, wybitna f rodzaj żeński, wybitne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga wybitni mosob. rodzaj męskoosobowy, wybitne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy przykłady:

(1.1) Fryderyk Chopin był wybitnym pianistą.

(1.2) Ta symfonia to wybitne dzieło.

(1.3)

składnia:
kolokacje: (1.1) ~y artysta, (1.2) ~e dzieło
synonimy: (1.1) zdolny, genialny
antonimy: (1.2) przeciętny, słaby, mierny
wyrazy pokrewne: przysł. przysłówek wybitnie; czas. czasownik wybijać się; rzecz. rzeczownik wybitność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) remarkable, eminent, prominent
• fiński: erinomainen
• hiszpański: (1.1) excelente, eminente, extraordinario; (1.2) destacado, eminente, distinguido
• rosyjski: (1.1-3) выдающийся