klin
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] klin (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) fiz. maszyna prosta, o kształcie trójkąta; zob. też klin w Wikipedii
- (1.2) kształt tej maszyny
- (1.3) wojsk. rodzaj szyku bojowego
- (1.4) pot. kieliszek alkoholu pity jako lekarstwo na kaca
- (1.5) kawałek tkaniny w kształcie trójkąta
- przykłady:
- (1.1) Nóż jest rodzajem klina.
- (1.2) Ten materiał w kliny jest bardzo ładny.
- (1.3) Samoloty leciały klinem.
- (1.4) Może wypijemy klina na kaca?
- składnia:
- (1.3) klin + D.
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. klinik
- czas. zaklinować, zaklinować się
- przym. klinowy
- związki frazeologiczne:
- Zielony Klin • wbić komuś klin • klin klinem
- etymologia:
- uwagi:
- pot. B. lp. klina
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wedge; (1.2) wedge, vee formation
- arabski: (1.1) إسفين
- duński: (1.1) kile w
- esperanto: (1.1) kojno, kejlo; (1.2) kojno, kejlo
- hiszpański: (1.1) cuña f, calce m; (1.2) prisma m; (1.3) formación en cuña f; (1.5) nesga f
- niemiecki: (1.1) Keil m, Zwickel m; (1.2) Keil m, Zwickel m
- źródła:
- ↑ Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. Andrzeja Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 333, tu hasło: klin.
[edytuj] klin (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pochodne:
- czas. klini, kliniĝi, alklini, deklini, dekliniĝi, elklini, forklini, adorkliniĝi
- rzecz. dekliniĝo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] klin (język wilamowski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
przysłówek
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
