ind
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ind (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ind dopełniacz indu celownik indowi biernik ind narzędnik indem miejscownik indzie wołacz indzie
- przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ind?
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) indium
- arabski: (1.1) إنديوم
- bułgarski: (1.1) индий m
- czeski: (1.1) indium
- duński: (1.1) indium
- francuski: (1.1) indium
- hiszpański: (1.1) indio m
- holenderski: (1.1) indium
- japoński: (1.1) インジウム (injiumu)
- jidysz: (1.1) אינדיום
- łaciński: (1.1) indium
- łotewski: (1.1) indijs
- niemiecki: (1.1) Indium n
- rosyjski: (1.1) индий m
- rumuński: (1.1) indiu
- słoweński: (1.1) indij
- szwedzki: (1.1) indium
- ukraiński: (1.1) індій
- włoski: (1.1) indio m
- źródła:
[edytuj] ind (język duński)
- wymowa:
- Dania: [ˡen']
- znaczenia:
przyimek
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) indenfor
- antonimy:
- (1.1) ud
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. inde
- źródła:
[edytuj] ind (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pochodne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: