ind

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Ind

[edytuj] ind (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49

odmiana: (1.1) lp ind, ~u, ~owi, ~, ~em, ~zie, ~zie; lm liczba mnoga brak
przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ind?

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol In
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z łac. indium
uwagi: (1.1) zob. też indeksy pierwiastków chemicznych
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) indium
• czeski: (1.1) indium
• duński: (1.1) indium
• francuski: (1.1) indium
• holenderski: (1.1) indium
• japoński: (1.1) インジウム (injiumu)
• jidysz: (1.1) אינדיום
• łaciński: (1.1) indium
• niemiecki: (1.1) Indium n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) индий m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) indium
• ukraiński: (1.1) індій

[edytuj] ind (język duński)

wymowa: Dania: [ˡen']
znaczenia:
przyimek

(1.1) do środka

odmiana: (1) nieodm. nieodmienny
przykłady:

(1.1) En dværg kommer ind på et værtshus og... → Karzeł wchodzi do knajpy i...

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) indenfor
antonimy: (1.1) ud
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] ind (esperanto)

znaczenia:
morfem

(1.1) godny, wart

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: