karać

karać (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkaraʨ̑], AS: [karać] wymowa

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. aspekt dokonany brak)

(1.1) wymierzać karę

odmiana:

(1.1) koniugacja IX

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1 os.	2 os.	3 os.	1 os.	2 os.	3 os.
bezokolicznik		karać
czas teraźniejszy		karzę	karzesz	karze	karzemy	karzecie	karzą
czas przeszły	m	karałem	karałeś	karał	karaliśmy	karaliście	karali
	f	karałam	karałaś	karała	karałyśmy	karałyście	karały
	n	karałom (forma potencjalna)	karałoś (forma potencjalna)	karało
pozostałe formy czas przyszły m będę karał, będę karać będziesz karał, będziesz karać będzie karał, będzie karać będziemy karali, będziemy karać będziecie karali, będziecie karać będą karali, będą karać f będę karała, będę karać będziesz karała, będziesz karać będzie karała, będzie karać będziemy karały, będziemy karać będziecie karały, będziecie karać będą karały, będą karać n będę karało (forma potencjalna), będę karać będziesz karało, będziesz karać będzie karało, będzie karać czas zaprzeszły m karałem był karałeś był karał był karaliśmy byli karaliście byli karali byli f karałam była karałaś była karała była karałyśmy były karałyście były karały były n karałom było (forma potencjalna) karałoś było (forma potencjalna) karało było forma bezosobowa czasu przeszłego karano tryb rozkazujący – karz niech karze karzmy karzcie niech karzą tryb przypuszczający m karałbym, byłbym karał karałbyś, byłbyś karał karałby, byłby karał karalibyśmy, bylibyśmy karali karalibyście, bylibyście karali karaliby, byliby karali f karałabym, byłabym karała karałabyś, byłabyś karała karałaby, byłaby karała karałybyśmy, byłybyśmy karały karałybyście, byłybyście karały karałyby, byłyby karały n karałobym, byłobym karało (formy potencjalne) karałobyś, byłobyś karało (formy potencjalne) karałoby, byłoby karało imiesłów przymiotnikowy czynny m karzący, niekarzący f karząca, niekarząca karzące, niekarzące n karzące, niekarzące imiesłów przymiotnikowy bierny m karany karani f karana karane n karane imiesłów przysłówkowy współczesny karząc, nie karząc rzeczownik odczasownikowy karanie, niekaranie

przykłady:

(1.1) Drobnych przestępców karano chłostą.

składnia:

karać + B. biernik (+ N. narzędnik) za B. biernik

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) nagradzać

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kara f rodzaj żeński, karanie n rodzaj nijaki, karalność f rodzaj żeński, karność f rodzaj żeński, karny mrz rodzaj męskorzeczowy

przym. przymiotnik karalny, karny

czas. czasownik pokarać dk. aspekt dokonany, skarać dk. aspekt dokonany, ukarać dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) punish
• arabski: (1.1) عاقب
• duński: (1.1) straffe, afstraffe
• francuski: (1.1) punir
• hiszpański: (1.1) castigar, multar, condenar
• kazachski: (1.1) жазалау
• niemiecki: (1.1) strafen
• rosyjski: (1.1) карать, наказывать
• szwedzki: (1.1) straffa, bestraffa
• wilamowski: (1.1) śtröfa

źródła: