gronostaj

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] gronostaj (język polski)

gronostaj (1.1)
dama z gronostajem (1.1)
gronostaje (2.1)
dama w gronostajach (2.1)
wymowa:
IPA[ɡrɔ̃ˈnɔstaj], AS[grõnostai ̯], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool.  niewielki ssak drapieżny, Mustela erminea L., z rodziny łasicowatych, zwierzę futerkowe; zob.  też gronostaj w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm  gronostaje; daw.  symbol władzy
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W Polsce gronostaje objęte ochroną gatunkową.
(2.1) Tradycyjnym elementem stroju rektora gronostaje.
(2.1) Nad czołem królewskim świeciło na kołpaku brylantowe pióro, a drogie purpury i gronostaje spadały z królewskich ramion prawie po końskie pętlice.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łasica gronostaj
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  grono n 
przym.  gronostajowy, gronowy
związki frazeologiczne:
biały gronostaj na błocie nie siadagronostaj w błocie się nie tarau góry gronostaje, a u dołu nie dostaje (z przodu gronostaje, a z tyłu nie dostaje) • wyścig o gronostaje
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem, tom I, rozdział VI
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach