czajnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czajnik (język polski) [edytuj]

czajnik (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ˈʧ̑ajɲik], AS: [čai ̯ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też czajnik w Wikipedii
(1.2) reg. krak.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, przen.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org głowa

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) środ.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, przen.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org karciany gracz, zbyt długo zastanawiający się[1]
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik czajnik czajniki
dopełniacz czajnika czajników
celownik czajnikowi czajnikom
biernik czajnik czajniki
narzędnik czajnikiem czajnikami
miejscownik czajniku czajnikach
wołacz czajniku czajniki
(2.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik czajnik czajniki
dopełniacz czajnika czajników
celownik czajnikowi czajnikom
biernik czajnika czajników
narzędnik czajnikiem czajnikami
miejscownik czajniku czajnikach
wołacz czajniku czajniki
przykłady:
(1.1) Woda w czajniku już się gotuje!
(1.2) Chyba masz coś nie tak z czajnikiem!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) sagan
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org чайник
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głowa
źródła:
  1. ↑ Gry karciane w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 45, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, ISBN 83-232-1378-X.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=czajnik&oldid=3023305”