dudy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dudy (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) muz. ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych; zob. też dudy w Wikipedii
- (1.2) pot. podroby, wnętrzności zwierząt (płuco, serce i wątroba)
- (1.3) reg. pozn.[1] płuca (zarówno zwierzęce jak i ludzkie)
- odmiana:
- (1) blp (patrz uwagi)
-
przypadek liczba mnoga mianownik dudy dopełniacz dud celownik dudom biernik dudy narzędnik dudami miejscownik dudach wołacz dudy
- przykłady:
- (1.1) Ten Szkot gra na dudach.
- (1.1) Mój tata grał na dudach; pięknie grywał pijany, • Ale kiedy na trzeźwo, okropnie rzępolił (…)[2]
- (1.2) Wątróbka była tania, lub tzw. dudy — śledziona, płuca, kawałek serca itd.[3].
- (1.3) Coś mu tak w tych dudach rzęziało[1].
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) dudy w miech
- (1.2) barszcz na dudach albo dudkach
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) słownik Szymczaka[4] podaje formę lp: duda
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
- (1.2) reg. małopolski, reg. maz., reg. łódz.[3]
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: płuco
- angielski: (1.1) bagpipe
- arabski: (1.1) مزمار القربة
- esperanto: (1.1) sakŝalmo
- francuski: (1.1) cornemuse f
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło dudy w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ J. Słowacki: Balladyna
- ↑ 3,0 3,1 hasło dudy w: Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 192, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
- ↑ hasło duda w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 466, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10902-5.
