dudy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dudy (język polski)[edytuj]

dudy (1.1)
wymowa:
IPA[ˈdudɨ], AS[dudy]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz.  ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych; zob.  też dudy w Wikipedii
(1.2) pot.  podroby, wnętrzności zwierząt (płuco, serce i wątroba)
(1.3) reg. pozn. [1] płuca (zarówno zwierzęce jak i ludzkie)
odmiana:
(1) blp  (patrz uwagi)
przykłady:
(1.1) Ten Szkot gra na dudach.
(1.1) Mój tata grał na dudach; pięknie grywał pijany, • Ale kiedy na trzeźwo, okropnie rzępolił (…)[2]
(1.2) Wątróbka była tania, lub tzw. dudyśledziona, płuca, kawałek serca itd.[3].
(1.3) Coś mu tak w tych dudach rzęziało[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać na dudach
synonimy:
(1.1) reg.  kozioł, gajdy, koza, niepoprawnie kobza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dudziarz, przest.  dudarz; zdrobn.  dudki
związki frazeologiczne:
(1.1) dudy w miech
(1.2) barszcz na dudach albo dudkach
etymologia:
uwagi:
(1.1) słownik Szymczaka[4] podaje formę lp : duda
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
(1.2) reg.  małopolski, reg. maz. , reg. łódz. [3]
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: płuco
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło dudy w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. J. Słowacki: Balladyna
  3. 3,0 3,1 hasło dudy w: Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 192, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.
  4. hasło duda w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 466, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992, ISBN 83-01-10902-5.