dudy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dudy (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy

(1.1) muz. muzyka ludowy instrument muzyczny; zob. zobacz też dudy w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie podroby, wnętrzności zwierząt (płuco, serce i wątroba)

(1.3) reg. pozn. regionalizm poznański^[1] płuca (zarówno zwierzęce jak i ludzkie)

odmiana: (1) blp bez liczby pojedynczej (patrz uwagi); lm liczba mnoga dud|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Ten Szkot gra na dudach.

(1.1) Mój tata grał na dudach; pięknie grywał pijany, • Ale kiedy na trzeźwo, okropnie rzępolił (...) (J. Słowacki: Balladyna)

(1.2) Wątróbka była tania, lub tzw. dudy — śledziona, płuca, kawałek serca itd.^[2].

(1.3) Coś mu tak w tych dudach rzęziało^[1].

składnia:
kolokacje: grać na dudach
synonimy: (1.1) reg. regionalizm kozioł, gajdy, koza, niepoprawnie kobza
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik dudziarz, przest. przestarzałe dudarz; zdrobn. zdrobniale dudki
związki frazeologiczne: (1.1) dudy w miech; (1.2) barszcz na dudach albo dudkach
etymologia:
uwagi:

(1.1) słownik Szymczaka^[3] podaje formę lp liczba pojedyncza: duda

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

(1.2) reg. regionalizm małopolski, reg. maz. regionalizm mazowiecki, reg. łódz. regionalizm łódzki^[2]

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → płuco

• angielski: (1.1) bagpipe
• esperanto: (1.1) sakŝalmo

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} hasło dudy w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
2. ↑ ^{2,0 2,1} hasło dudy w: Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 192, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
3. ↑ hasło duda w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 466, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10902-5.