sylaba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sylaba (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz; zob. też sylaba w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sylaba sylaby dopełniacz sylaby sylab celownik sylabie sylabom biernik sylabę sylaby narzędnik sylabą sylabami miejscownik sylabie sylabach wołacz sylabo sylaby
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zgłoska
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sylabariusz m, sylabowiec m
- przym. sylabowy, sylabiczny, sylabotwórczy
- czas. sylabizować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) syllable
- duński: (1.1) stavelse w
- francuski: (1.1) syllabe f
- hiszpański: (1.1) sílaba f
- holenderski: (1.1) lettergreep f
- islandzki: (1.1) atkvæði n
- niemiecki: (1.1) Silbe f
- nowogrecki: (1.1) συλλαβή f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) sílaba f
- słowacki: (1.1) slabika f
- szwedzki: (1.1) stavelse w
- włoski: (1.1) sillaba f
- źródła: