niewinność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

niewinność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑], AS[ńevʹĩ•ność], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. gemin.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu
(1.2) iron.  osoba niewinna, nieśmiała, naiwna lub skromna
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Niechaj cię nie zwiedzie jej udawana niewinnośćona niejedno już widziała.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) niewiniątko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  niewinny
czas.  uniewinniać, uniewinnić
rzecz.  uniewinnienie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: