niewinność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

niewinność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA: [ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑], AS: [ńevʹĩ•ność], zjawiska fonetyczne: zmięk. • nazal. • gemin.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu
(1.2) iron.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org osoba niewinna, nieśmiała, naiwna lub skromna
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadek liczba pojedyncza
mianownik niewinność
dopełniacz niewinności
celownik niewinności
biernik niewinność
narzędnik niewinnością
miejscownik niewinności
wołacz niewinności
przykłady:
(1.1) Niechaj cię nie zwiedzie jej udawana niewinność – ona niejedno już widziała.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) niewiniątko
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org niewinny
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org uniewinniać, uniewinnić
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org uniewinnienie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=niewinność&oldid=2686782”