cierpienie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cierpienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ], AS[ćerpʹi ̯ė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. -ni… i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: cierpieć (nazwa czynności)
(1.2) długotrwały lub silny ból
(1.3) st.pol.  cierpliwość
odmiana:
przykłady:
(1.2) Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę[1].
składnia:
kolokacje:
cierpienie uszlachetniacierpienie Hiobacierpienie Tantala
synonimy:
(1.2) ból, piekło, męka, tortura, udręka, droga krzyżowa, gehenna, golgota, kalwaria, katorga, katusza, korona cierniowa, martyrologia
antonimy:
(1.2) rozkosz, przyjemność, ekstaza
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  cierpieć, wycierpieć, nacierpieć się, scierpieć
rzecz.  cierpiący m , cierpiętnik m , cierpiętnica f 
przym.  cierpiący, cierpiętniczy
przysł.  cierpiętniczo
ims.  cierpiący
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1) por.  cierpliwy • cierpliwie • cierpiarz
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ustawa o Ochronie Zwierząt