chuć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: chúc

chuć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[xuʨ̑], AS[χuć] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) st.pol. chęć, ochota, wola działania
(1.2) daw. chęć do robienia złych rzeczy
(1.3) trudne do opanowania pożądanie fizyczne, pozbawiony hamulców pociąg płciowy
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nie pieniędzy nam trzeba, waszmościowie, a chuci szlachetnej.
(1.2) Tylko do figlów chuć ma zawsze, nie do nauki.
(1.3) Poczuł, że ogarnia go zwierzęca chuć.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) chęć, ochota, wola działania
(1.3) pożądanie
antonimy:
(1.1) niechętny, bierny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) chętny, ochotny (1.2) (1.2) chutliwy
związki frazeologiczne:
zwierzęca chuć
etymologia:
uwagi:
(1.1) słowo używane w języku staropolskim do mniej więcej końca XVII w., później przeszło w (1.2); dwa pierwsze znaczenia przestarzałe; w znaczeniu (1.3) nadal w użyciu
tłumaczenia:
źródła: