biblioteka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] biblioteka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji
- (1.2) zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem
- (1.3) mebel, szafa na książki
- (1.4) inf. zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach
odmiana: (1.1-2) lp bibliote|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~k, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Chociaż nie mogłem kupić tej książki, to w bibliotece znalazłem jej jakieś stare wydanie.
- (1.2) Hrabia z dumą pokazywał swoją bibliotekę.
- (1.3) W tej bibliotece trzymam książki z XIX wieku.
- (1.4) To jest stara wersja biblioteki.
składnia:
kolokacje: (1.1) wypożyczać książkę z biblioteki, oddać książkę do biblioteki; biblioteka szkolna/publiczna; biblioteka techniczna/rolnicza/... = biblioteka z książkami o technice/rolnictwie/...
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. biblioteczka; rzecz. bibliotekarz, bibliotekarka, bibliotekarstwo
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1-3) gr. βιβλιοθήκη (bibliothēkē); (1.4) z (1.3) lub (1.2)
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) library; (1.3) bookcase; (1.4) library
- arabski: (1.1) مكتبة (máktaba) f
- chorwacki: (1.1) knjižnica f
- duński: (1.1) bibliotek n
- esperanto: (1.1) biblioteko, libraro
- francuski: (1.1-4) bibliothèque f
- grecki: (1.1-4) βιβλιοθήκη f
- hiszpański: (1.1-4) biblioteca f
- islandzki: (1.1) bókasafn n
- niemiecki: (1.1, 1.4) Bibliothek f
- rosyjski: (1.1-2) библиотека f
- szwedzki: (1.1) bibliotek n