kruk

kruk (język polski)

kruk (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [kruk], AS: [kruk]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit. ornitologia Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; zob. zobacz też kruk w Wikipedii

(1.2) gw. gwarowe pogrzebacz

(1.3) gw. gwarowe wielkanocne jajo malowane na czarno

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kruk	kruki
dopełniacz	kruka	kruków
celownik	krukowi	krukom
biernik	kruka	kruki
narzędnik	krukiem	krukami
miejscownik	kruku	krukach
wołacz	kruku	kruki

przykłady:

(1.1) Na pole bitwy zlatywały się już kruki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kruk leci/kracze

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kruczek

przym. przymiotnik kruczy

związki frazeologiczne:

biały kruk • kruk krukowi oka nie wykole

etymologia:

„kruk” to dźwiękonaśladowcza nazwa, która oddaje krakanie. Dawną formą dzisiejszego wyrazu „krakać” było „krukać”

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) raven
• arabski: (1.1) ‎غراب
• chorwacki: (1.1) gavran m rodzaj męski
• duński: (1.1) ravn w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) korvo
• fiński: (1.1) korppi
• francuski: (1.1) corbeau m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) cuervo m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) corvo
• islandzki: (1.1) hrafn m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) וואָראָן m rodzaj męski (woron), ראָב m rodzaj męski (rob)
• kazachski: (1.1) құзғын
• łaciński: (1.1) corvus m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Rabe m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) κόρακας m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) ворон m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) korp w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) kuzgun
• ukraiński: (1.1) крук m rodzaj męski, ворон m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) holló
• wilamowski: (1.1) row
• włoski: (1.1) corvo imperiale m rodzaj męski

źródła: