aleja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] aleja (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami, także szeroka, reprezentacyjna ulica

odmiana: lp liczba pojedyncza ale|ja, ~i, ~i, ~ję, ~ją, ~i, ~jo!; lm liczba mnoga ~je, ~i (~j), ~jom, ~je, ~jami, ~jach, ~je! przykłady:

(1.1) Przez park biegła aleja wysadzana kasztanowcami.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik alejka; przym. przymiotnik alejowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) avenue
• bułgarski: (1.1) алея f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) περίπατος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) avenida f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) allee, vico
• islandzki: (1.1) breiðstræti n rodzaj nijaki, troð f rodzaj żeńskim rodzaj męski
• jidysz: (1.1) עוועניו f rodzaj żeński [ewenju], שפּאַליר m rodzaj męski [szpalir]
• niemiecki: (1.1) Allee f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) allé
• rosyjski: 1.1) проспект m rodzaj męski, аллея f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) allé w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) fasor