półka

półka (język polski)

półki (1.1) z książkami

półka (1.2) skalna

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈpuwka], AS: [puu̯ka]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

(1.2) część skały podobna do półki (1.1)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	półka	półki
dopełniacz	półki	półek
celownik	półce	półkom
biernik	półkę	półki
narzędnik	półką	półkami
miejscownik	półce	półkach
wołacz	półko	półki

przykłady:

(1.1) Na półce stoją książki.

(1.2) Przez dwie doby alpiniści nie mogli zejść z półki.

składnia:

(1.1) półka na + B. biernik

kolokacje:

(1.1) półka na książki/kosmetyki/buty/...

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) zdrobn. zdrobniale półeczka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shelf
• arabski: (1.1) رف
• białoruski: (1.1) паліца f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) breto
• fiński: (1.1) hylly
• hiszpański: (1.1) estante m rodzaj męski, estantería f rodzaj żeński; (1.2) saliente m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) planca
• niemiecki: (1.1) Regal n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) полка f rodzaj żeński, стеллаж f rodzaj żeński; (1.2) уступ скалы m rodzaj męski
• slovio: (1.1) polka (полка)
• szwedzki: (1.1) hylla w rodzaj wspólny

źródła: