Wielki Piątek

Wielki Piątek (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk], AS: [vʹi ̯elʹḱi pʹi ̯õntek], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

(1.1) rel. religia w chrześcijaństwie: ostatni piątek przed Wielkąnocą; zob. zobacz też Wielki Piątek w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Wielki Piątek
dopełniacz	Wielkiego Piątku
celownik	Wielkiemu Piątkowi
biernik	Wielki Piątek
narzędnik	Wielkim Piątkiem
miejscownik	Wielkim Piątku
wołacz	Wielki Piątku

przykłady:

(1.1) Wielki Piątek to dla wielu ludzi dzień zadumy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik wielkopiątkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Good Friday
• czeski: (1.1) Velký pátek
• duński: (1.1) Langfredag w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) Pitkäperjantai
• francuski: (1.1) Vendredi saint m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) Viernes Santo m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) Goede Vrijdag
• interlingua: (1.1) Venerdi Sancte
• islandzki: (1.1) föstudagurinn langi
• kataloński: (1.1) Divendres Sant
• niemiecki: (1.1) Karfreitag m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) Μεγάλη Παρασκευή f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) långfredag w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) Страсна П'ятниця f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) Nagypéntek
• włoski: (1.1) Venerdì Santo

źródła: