świekra

świekra (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɕfʲjɛkra], AS: [śfʹi ̯ekra], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały matka męża, rzadziej żony

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	świekra	świekry
dopełniacz	świekry	świekr
celownik	świekrze	świekrom
biernik	świekrę	świekry
narzędnik	świekrą	świekrami
miejscownik	świekrze	świekrach
wołacz	świekro	świekry

przykłady:

(1.1) Synowa patrzyła z podziwem na swoją świekrę.

(1.1) […] tak dawniej jak i dzisiaj u ludu, który tej nazwy w wielu stronach używa, świekier, świokier, świekra, świokra, świekrucha oznacza tylko rodziców męża, a teść i teścia – rodziców żony. (Z. Gloger: Encyklopedia staropolska)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. dawniej, dawny świekrew, daw. dawniej, dawny świokra, reg. regionalizm, regionalny świekrucha, teściowa, daw. dawniej, dawny teścia, reg. regionalizm, regionalny teszcza

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik świekrowy

rzecz. rzeczownik świekier

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina socra

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: teściowa

• rosyjski: (1.1) свекро́вь f rodzaj żeński

źródła: