podziw

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

podziw (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔʥ̑if], AS[poʒ́if], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdumienie, zachwyt, uznanie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
podziw dla kogoś (D.)[1]
kolokacje:
(1.1) budzić/wzbudzać/wyrażać/zyskać podziw • głęboki/szczery podziw • patrzeć z podziwem
synonimy:
(1.1) zachwyt
antonimy:
(1.1) pogarda
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. podziwiać
rzecz. podziwianie
związki frazeologiczne:
nad podziwnie móc wyjść z podziwuszmer podziwuktoś nie znajduje słów podziwu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.