polana

polana (język polski)

polana (1.1) w lesie

wymowa:

IPA: [pɔˈlãna], AS: [polãna], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pozbawione drzew miejsce w lesie; zob. zobacz też polana w Wikipedii

rzeczownik, forma pochodna

(2.1) M. mianownik, B. biernik i W. wołacz lm liczba mnoga od: polano

czasownik, forma pochodna

(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, rodzaj żeński, od czasownika: polać

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	polana	polany
dopełniacz	polany	polan
celownik	polanie	polanom
biernik	polanę	polany
narzędnik	polaną	polanami
miejscownik	polanie	polanach
wołacz	polano	polany

przykłady:

(1.1) Las był tak gęsty, że niebo można było zobaczyć dopiero po wejściu na polanę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) źródłosłów dla pol. polski Polanica

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) glade, clearing
• francuski: (1.1) clairière f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Lichtung f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) поляна f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) поляна f rodzaj żeński

źródła: