dupa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: DUPAdupâdupădúpä

dupa (język polski)

dupa (1.1)
dupa (1.6) w drzewie
wymowa:
IPA[ˈdupa], AS[dupa] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. pośladki lub odbyt[1]
(1.2) pot. pejor. obraź. wulg. niezaradna osoba, oferma[1]
(1.3) wulg. (potencjalna) partnerka seksualna
(1.4) wulg. dziewczyna (tylko w zestawieniach: fajna, niezła itp. dupa – ale także stara dupa, czyli stare babsko)
(1.5) wulg. żeński narząd płciowy (najczęściej w wyrażeniu dać dupy)
(1.6) daw. każde zagłębienie

wykrzyknik

(2.1) wulg. pot. okrzyk świadczący o porażce, przegranej[1]
odmiana:
(1)
(2) nieodm.
przykłady:
(1.1) Raz tak swędziała dupa, że zgwałciła i biskupa[2].
(1.2) Ależ z ciebie dupa, nic nie potrafisz załatwić!
(1.3) Kazio wpadł wczoraj na imprezę z całkiem niezłą dupą.
(1.4) Świetna dupa z tej aktorki!
(2.1) Tyle się uczyłem i co?! No i dupa!
(2.1) No i dupa zbita!
składnia:
kolokacje:
(2.1) dupa blada / zbitakurza dupa
synonimy:
(1.1) pot. zadek, tyłek; przest. współcz. reg. rzyć; reg. śl. rzić; eufem. cztery litery, gdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwę, siedzenie, pupa
(1.2) safanduła, niedojda, niedorajda, gapa
(1.3-4) dupencja, laska, cizia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dupek mos/mzw, dupencja ż, dupiastość ż, dupowatość ż
zdrobn. dupcia ż, dupeczka ż, dupka ż
zgrub. dupsko
czas. dupczyć, wydupczyć, podupczyć
przym. dupiasty, dupiaty, dupny, dupowaty, do dupy
przysł. dupowato
związki frazeologiczne:
bać się o własną dupędo dupychronić dupę (czyjąś)chuj ci/mu/jej/wam/im w dupęchuj, dupa i kamieni kupaciemno jak w dupie / ciemno jak w dupie u Murzyna / ciemno, jak w dupie u Murzyna po czarnej kawie / ciemno, jak w dupie u Murzyna po czarnej kawie w piwnicydać kopa w dupędawać dupy / dać dupydobrać się do dupydupa bladadupa jasiudupa wołowadupa zimnajak z koziej dupy trąbalatać z gołą dupąmieć dupę na bokumieć robaki w dupiemieć twardą dupęmieć w dupienajebać się w trzy dupyo dupie Maryni / o dupie Marynyo kant dupy potłucod dupy stronyobrabiać dupępijany w trzy dupypijany w cztery dupypocałować w dupępotrzebny jak w dupie koszulapotrzebny jak wrzód na dupierobić koło dupyruszyć dupęsiedzieć na dupiestrach do dupy zagląda / strach w dupę zaglądatrząść dupątrzymać się czyjejś dupywchodzić do dupy / wchodzić w dupę / włazić do dupywłazić w dupęwsadzić sobie w dupęwyglądać jak dupa z uszamiwyglądać jak pół dupy zza krzakawziąć dupę w troki / zabrać dupę w trokizalać się w trzy dupy / zalany w trzy dupyzawracać dupę / truć dupęzrobić z dupy garażprzysłowia i powiedzenia: dupa nie szklanka, nie stłucze sięjak głowa boli, to dupa rośniejuż mu śmierć do dupy chodzi na wysiadyna głowie koło, na dupie gołona starość głowa siwieje, a dupa szalejewzięła dupę w garść i poszłaspod, dupa, na własnóm rzyć i posroł się ze złości (sic!)z jedną dupą na dwa targi
etymologia:
od starosłowiańskiego dupło (zagłębienie, dziura, strzelić z dupy, dziupla). Jak podaje Aleksander Brückner[3], w XIII wieku określenie dupna mogiła oznaczało pusty grób. Z czasem słowa tego zaczęto używać w znaczeniu podanym wyżej.
uwagi:
(1) w tekstach unikających wulgaryzmów stosuje się też zapis: „d…”
(1.3) wyraża prostacki zachwyt
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 81, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. Aleksander Fredro, „Baśń o trzech braciach i królewnie”.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dupło w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 104, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

dupa (język baskijski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) beczka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) upel, kupel, upa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

dupa (język dolnołużycki)

dupa (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chrzcielnica
(1.2) zagłębienie, dziura
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dupnica, dupjeńc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) zob. dupiś
(1.2) rzecz. zdrobn. dupka
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) zob. dǫpo
uwagi:
źródła:

dupa (język kaszubski)

wymowa:
IPA[ˈdupa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tyłek, zadek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dëpskò, gòłowacëzna, pùta, rzëc, rzëcnosc, slôdk, sôd, tiłk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dëpsko n, zgrub. dëpskò n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

dupa (język tagalski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kadzidło
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz tagalski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.