buchta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

buchta (język polski)[edytuj]

buchta (1.1)
buchty (1.4)
wymowa:
IPA[ˈbuxta], AS[buχta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. zwinięta lina; zob. też buchta w Wikipedii
(1.2) łow. miejsce rozgrzebane przez dziki poszukujące pożywienia; zob. też buchtowisko w Wikipedii
(1.3) przest. mała zatoka
(1.4) reg. (Kraków)[1] reg. śl.[1] najczęściej nadziewana, słodka bułka drożdżowa, pieczona lub gotowana na parze; zob. też buchta w Wikipedii
(1.5) reg. (Poznań) więzienie[2]
(1.6) reg. (Poznań) przegroda dla świń[3]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) buchtowisko
(1.6) bucht[3]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. buchtowisko
czas. buchtować
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) hol. bocht[4]
(1.2-3) niem. Bucht[5]
(1.4) pol. buch[6] < niem. Bucht[7]
uwagi:
(1.4) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło II buchta w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło buchta w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 54.
  4. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło I buchta w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 39, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  6. Hasło buch! w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 46, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1985.
  7. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 39, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.

buchta (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) placek drożdżowy
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: