potrafić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

potrafić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈtrafʲiʨ̑], AS[potrafʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) umieć coś zrobić, wiedzieć, jak coś zrobić
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Nie potrafił nawet naprawić cieknącego kranu.
składnia:
(1.1) potrafić +bezokol.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) umieć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  • Różnica znaczeniowa między umieć a potrafić: umieć dotyczy głównie wiedzy nabytej teoretycznie, a potrafićpraktycznie
  • Czasownik potrafić jest wyjątkiem, gdyż gramatycznie należy do czasowników dokonanych, a jednak jego odmienione postaci typu potrafię, potrafisz, itd. pełnią zarówno funkcję czasu teraźniejszego, jak i przyszłego (nie istnieje bowiem forma potrafiać). Tym samym niepoprawne są formy typu będę potrafić/potrafił oraz imiesłowy czynne takie jak potrafiący.[1]
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: umieć
źródła:
  1. 1,0 1,1 Andrzej Markowski (red.), Wielki słownik poprawnej polszczyzny, PWN, Warszawa 2004, s. 840.