geniusz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: géniusz

geniusz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡɛ̃ɲuʃ], AS[gńuš], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
(1.2) mit. rzym. lit. duch sprawujący pieczę nad człowiekiem, społecznością lub miejscem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent
(2.2) pot. ponadprzeciętność, wybitność czegoś
odmiana:
(1.1-2)
(2.1) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) geniusz snu / śmierci
(2.1) geniusz kompozytorski / literacki / polityczny / wojenny / wojskowypodziwiać geniusz • ludzki geniusz • wspiąć się / wznieść się na wyżyny geniuszu
(2.2) geniusz dzieła / pomysłu / utworu / wynalazku
synonimy:
(2.1) wybitny talent
(2.2) genialność
antonimy:
hiperonimy:
(2.2) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. genialność ż
zdrobn. geniuszek m
przym. genialny
przysł. genialnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też geniusz w Wikipedii
zob. też geniusz w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: