cymbały

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cymbały (język polski)[edytuj]

cymbały (1.1)
cymbały (1.1)
wymowa:
IPA[ʦ̑ɨ̃mˈbawɨ], AS[cỹmbau̯y], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz. uderzany instrument strunowy; zob. też cymbały w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Cymbalista zręcznie przesuwa palcami po cymbałach[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cymbalista m, cymbalistka ż, cymbał mos
przym. cymbałowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. M. Sforim: Podróże Beniamina Trzeciego
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 138.