stroić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

stroić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈstrɔjiʨ̑], AS[stroi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯  
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) ubierać ozdobnie, odświętnie
(1.2) doprowadzać do stanu gotowości czy najlepszego porządku
(1.3) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun
(1.4) pogard.  przesadnie ubierać

czasownik zwrotny

(2.1) stroić sięelegancko, wytwornie ubierać się
odmiana:
przykłady:
(1.1) Popatrz jak Ania stroi swoje lalki!
(1.2) Wczoraj stroiłem lutnię, a dziś na koncercie ukażę wam jej moc i piękno.
(1.3) Mariusz, stroi gitarę.
(1.4) Nie strój tak swojej córki, przecież do lasu jedzie, nie na bal!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dekorować, ozdabiać, zdobić, przystrajać, wystrajać
(1.2) nastrajać, tonować, nabierać tonu, ostrzyc, lamować, garnirować, podcinać
(1.4) przyodziewać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  strój, strojenie, stroik
przym.  strojny
przysł.  strojnie
czas.  wystroić
związki frazeologiczne:
stroić chimerystroić fochystroić fumystroić minystroić mukistroić się w cudze piórkastroić sobie żarty z
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: