areszt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

areszt (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈarɛʃt], AS[arešt] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pozbawienie wolności; zob. też areszt w Wikipedii
(1.2) miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1)
(1.3) zajęcie przedmiotów na poczet wierzytelności
(1.4) pot. uczn. zakaz wychodzenia z domu w czasie wolnym nałożony przez rodzica lub opiekuna na dziecko[1]
odmiana:
(1.1,3)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Areszt i tymczasowe zatrzymanie zawsze dopuszczalne, jeśli zachodzi podejrzenie, że istnieje zamiar dokonania przestępstwa.[2]
(1.2) […] przez długi czas mieściły się w niej magistrat na piętrze, a na dole areszt policyjny […][3]
(1.3) […] namawiali mego nieszczęśliwego męża, ażeby położył mi areszt na majątku […][4]
(1.4) Nie mogę iść na imprezę, mam areszt.
składnia:
kolokacje:
(1.1) areszt domowy, areszt tymczasowy
synonimy:
reg. harest
(1.2) przest. koza, wojsk. odwach
(1.4) szlaban
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. aresztant m, aresztowanie n
czas. aresztować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Arrest z wł. arresto z wł. arrestare (zatrzymać)[5]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Małgorzata Kasperczak, Monika Rzeszutek, Joanna Smól, Halina Zgółkowa, Nowy słownik gwary uczniowskiej, red. Halina Zgółkowa, s. 19, Wrocław, Wydawnictwo EUROPA, 2004, ISBN 83-88962-71-X.
  2. Rozporządzenie o prawie karnym dla Polaków i Żydów na wschodnich terenach wcielonych
  3. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego
  4. B. Prus: Lalka
  5. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 27, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.