zatrzymanie

zatrzymanie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ], AS: [zaṭšỹmãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• nazal.• -ni…• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) unieruchomienie czegoś

(1.2) przerwanie jakiegoś procesu

(1.3) zachowanie czegoś dla siebie

(1.4) praw. zaaresztowanie

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	zatrzymanie
dopełniacz	zatrzymania
celownik	zatrzymaniu
biernik	zatrzymanie
narzędnik	zatrzymaniem
miejscownik	zatrzymaniu
wołacz	zatrzymanie

(1.4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zatrzymanie	zatrzymania
dopełniacz	zatrzymania	zatrzymań
celownik	zatrzymaniu	zatrzymaniom
biernik	zatrzymanie	zatrzymania
narzędnik	zatrzymaniem	zatrzymaniami
miejscownik	zatrzymaniu	zatrzymaniach
wołacz	zatrzymanie	zatrzymania

przykłady:

(1.4) Podstawą prawną zatrzymania podejrzanego przez Policję jest art. 244 kpk (= artykuł dwieście czterdziesty czwarty kodeksu postępowania karnego).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. zatrzymać, zatrzymywać, trzymać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stop; (1.2) detention, arrest
• arabski: (1.1) وقف, حجز, توقف
• esperanto: (1.1) halto; (1.2) haltigo
• niemiecki: (1.1) Halt m
• ukraiński: (1.1) затримання n

źródła: