арешт

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

арешт (język rusiński)[edytuj]

transliteracja:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) areszt[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. арештовати
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

арешт (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
arešt
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) areszt[1]
(1.2) aresztowanie[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1) взяти під арештzaaresztować
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. арештований m, арештована ż, арештант m, арештантка ż
czas. арештовувати ndk., арештувати dk.
przym. арештантський
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Arrest[3]
uwagi:
źródła:
  1. С.Й. Левінська, Т.В. Старак, Польсько-російсько-український словник, s. 19, Київ, Проза, 1992, ISBN 5-87534-061-3.
  2. Słownik polsko-ukraiński i ukraińsko-polski (wydanie trzecie), s. 250, Kijów, Dom Wydawniczy „Czumacki Szlach”, 2008, ISBN 966-8272-09-9.
  3. Зоряна Куньч, Універсальний словник української мови, s. 38, Тернопіль, Навчальна книга – Богдан, 2005, ISBN 966-692-462-5.