zamiar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zamiar (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzãmʲjar], AS[zãmʹi ̯ar], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) poważne / wrogie zamiary • coś leży w czyichś zamiarach • coś kończy się na zamiarach • nie mieć zamiaru
synonimy:
(1.1) chęć, intencja, zamierzenie, zamysł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) gotowość, plan, pomysł, zakusy[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zamierzenie n
czas. zamierzać ndk.
przym. zamierzony
związki frazeologiczne:
mieć poważne zamiarymierz siły na zamiary, nie zamiar podług sił
etymologia:
uwagi:
por. cel
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.