春
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] 春 (język chiński standardowy)
transliteracja:
wymowa: pinyin chūn (chun1); zhuyin ㄔㄨㄣ; wymowa
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) wiosna
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) 春季 (chūnjì), 春天 (chūntiān)
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] 春 (język japoński)
czytania: on: シュン (shun); kun: はる (haru); nanori: あずま (azuma), かす (kasu), すの (suno), ひ (hi), わら (wara)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) はる → wiosna
czasownik nieprzechodni
odmiana: przykłady:
- (2.1) ようやく長い (ながい)冬 (ふゆ) が去り (さり)、春めいてきたね。 → Wreszcie skończyła się długa zima i zrobiło się wiosennie.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) 春季 (しゅんき)
antonimy:
złożenia: 青春 (せいしゅん), 新春 (しんしゅん), 思春期 (ししゅんき), 春風 (はるかぜ), 売春婦 (ばいしゅんふ), 春雨 (はるさめ), 春画 (しゅんが)
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: JLPT: 3; klasa: 2
- Unicode: hex: 6625, dec: 26149
- Big5: hex: AC4B, dec: 44107
[edytuj] 春 (język koreański)
liczba kresek: 9
wymowa: chun
znaczenia:
rzeczownik
złożenia:
etymologia: zob. etym. znaku chińskiego 春
uwagi: poz. HPT 7; nauczany w gimnazjum
