średniowiecze

średniowiecze (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ], AS: [średʹńovʹi ̯eče], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ , wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi; zob. zobacz też średniowiecze w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	średniowiecze
dopełniacz	średniowiecza
celownik	średniowieczu
biernik	średniowiecze
narzędnik	średniowieczem
miejscownik	średniowieczu
wołacz	średniowiecze

przykłady:

(1.1) Moment wynalezienia druku uważa się za koniec średniowiecza.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) wieki średnie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik średniowieczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Middle Ages
• arabski: (1.1) القرون الوسطى
• białoruski: (1.1) сярэднявечча siaredniaviečča n rodzaj nijaki, сярэдневякоўе siarednieviakoŭje n rodzaj nijaki
• czeski: (1.1) středověk m rodzaj męski
• duński: (1.1) middelalder lm liczba mnoga
• francuski: (1.1) Moyen Âge m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) medievo m rodzaj męski, Edad Media f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) miðaldir f rodzaj żeński/lm liczba mnoga
• jidysz: (1.1) מיטל־עלטער m rodzaj męski (mitl-elter)
• niemiecki: (1.1) Mittelalter n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) μεσαίωνας m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) средневековье n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) medeltid w rodzaj wspólny

źródła: