ginąć

ginąć (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɟĩnɔ̃ɲʨ̑], AS: [ǵĩnõńć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) gubić się, zostawać zgubionym

(1.2) umierać, zdychać (o pojedynczych organizmach)

(1.3) wymierać (o dużej grupie organizmów)

(1.4) przestawać być widocznym, słyszalnym itp.

odmiana:

(1.1-2, 1.4) gin|ąć, koniugacja Vb; aspekt dokonany zgin|ąć, koniugacja Vb (w znaczeniu (1.1) t. także zagin|ąć, koniugacja Vb)

(1.3) gin|ąć, koniugacja Vb; aspekt dokonany wygin|ąć, koniugacja Vb

przykłady:

(1.1) Zginął mi gdzieś ołówek, nie widziałaś go?

(1.1) Toprowcy odnaleźli zaginionych turystów.

(1.2) Żołnierze masowo ginęli pod ostrzałem cekaemów.

(1.3) Dinozaury wyginęły miliony lat temu.

(1.4) Uciekinier zginął w tłumie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gubić się, o stworzeniach żywych zabłądzić

(1.2) umierać, zdychać, padać

(1.3) wymierać

antonimy:

(1.1) znajdować się

wyrazy pokrewne:

(1) rzecz. rzeczownik ginięcie

(1.1) rzecz. rzeczownik zginięcie, zaginięcie

(1.2) rzecz. rzeczownik zginięcie

(1.3) rzecz. rzeczownik wyginięcie

związki frazeologiczne:

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie

etymologia:

uwagi:

(1.1) czasownik jest nieprzechodni (nie ma dopełnienia), ale tworzy imiesłowy przymiotnikowe bierne dla aspektu dokonanego „zaginąć” (por. drugi przykład dla (1.1))

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) get lost
• duński: (1.1) blive tabt; (1.2) omkomme; (1.3) forsvinde
• esperanto: (1.?) perei
• portugalski: (1.1) desaparecer, perder-se; (1.2) morrer; (1.3) desaparecer, ficar extinto; (1.4) desaparecer
• rosyjski: (1.1) потеряться; (1.2-3) гибнуть; (1.4) исчезать, растворяться

źródła: