fundament
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] fundament (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bud. wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń; zob. też fundament w Wikipedii
- (1.2) przen. baza, podwalina czegoś
odmiana: (1) lp fundamen|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:
- (1.1) Mieliście już ściany stawiać, a dopiero fundament wylaliście?
- (1.2) Jego badania stały się fundamentem współczesnej paleontologii.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~t domu/maszyny; kłaść/wylać ~ty
synonimy: (1.1) podłoże, podstawa, oparcie, podpora
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. fundamentowanie; czas. fundamentować; przym. fundamentalny, fundamentowy
związki frazeologiczne: kopać fundamenty
etymologia: łac. fundamentum
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) foundation
- esperanto: (1.1,2) fundamento
- hiszpański: (1.1) fundamento m
- interlingua: (1.1) fundamento, fundation
- rosyjski: (1.1) фундамент
- węgierski: (1.1) fundamentum
- włoski: (1.1) fondamento m
[edytuj] fundament (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) fundament
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz. fundamento; przym. fundamenta; czas. fundamenti
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
