panteon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] panteon (język polski)

panteon (1.1) w Rzymie
Panteon (1.3) Paryski


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom; zob.  też Panteon w Rzymie w Wikipedii
(1.2) ogół bogów jakiejś religii; zob.  też Panteon w Wikipedii
(1.3) budynek lub budowla, w której spoczywają zwłoki lub pomniki wielkich ludzi, Panteon Paryski; zob.  też Panteon w Paryżu w Wikipedii
(1.4) przen.  ogół najwybitniejszych przedstawicieli narodu albo jakiejś dziedziny sztuki

odmiana: lp  panteon|~, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~!; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y! przykłady:

(1.1) przykład

składnia:
kolokacje: (1.3) Panteon Paryski
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac.  pantheon
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] panteon (język szwedzki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) panteon

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: