panteon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] panteon (język polski)
Panteon (1.3) Paryski
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom; zob. też Panteon w Rzymie w Wikipedii
- (1.2) ogół bogów jakiejś religii; zob. też Panteon w Wikipedii
- (1.3) budynek lub budowla, w której spoczywają zwłoki lub pomniki wielkich ludzi, Panteon Paryski; zob. też Panteon w Paryżu w Wikipedii
- (1.4) przen. ogół najwybitniejszych przedstawicieli narodu albo jakiejś dziedziny sztuki
odmiana: lp panteon|~, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~!; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y! przykłady:
- (1.1) przykład
składnia:
kolokacje: (1.3) Panteon Paryski
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. pantheon
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) (1.4) pantheon
- fiński: pantheon tai pantheoni
- greka: (1.1) Πάνθειον, (1.2) πανθείος
- szwedzki: panteon
[edytuj] panteon (język szwedzki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) panteon
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

