pomnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] pomnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby; zob. też pomnik w Wikipedii
- (1.2) pot. nagrobek
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pomnik pomniki dopełniacz pomnika pomników celownik pomnikowi pomnikom biernik pomnik pomniki narzędnik pomnikiem pomnikami miejscownik pomniku pomnikach wołacz pomniku pomniki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- pomnik przyrody
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) monument, memorial
- arabski: (1.1) تمثال m
- czeski: (1.1) památník m
- dolnołużycki: (1.1) pomnik m
- francuski: (1.1) monument m, mémorial m, cénotaphe m
- islandzki: (1.1) varði m, minnisvarði m, minnismerki n
- japoński: (1.1) モニュメント, 像 (ぞう)
- kazachski: (1.1) ескерткіш
- niemiecki: (1.1) Denkmal n
- rosyjski: (1.1) па́мятник m
- szwedzki: (1.1) monument n, vård w, minnesmärke n
- turecki: (1.1) abide
- uzbecki: (1.1) haykal
- włoski: (1.1) monumento
- źródła:
[edytuj] pomnik (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pomnik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
