nieobecny

nieobecny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ], AS: [ńeobecny], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, którego nie ma tam, gdzie się go spodziewa

(1.2) przen. przenośnie zamyślony, nieuważny

przymiotnik w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego

(2.1) mężczyzna, którego nie ma w jakimś miejscu

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza m rodzaj męski nieobecn|y, f rodzaj żeński ~a, n rodzaj nijaki ~e; lm liczba mnoga m.-os. rodzaj męskoosobowy ~i, lm liczba mnoga nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy ~e

przykłady:

(1.1) Krzysiek, dlaczego wczoraj byłeś nieobecny na lekcjach?

(1.2) Kochanie, coś się stało? Jesteś taka nieobecna.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) zamyślony

antonimy:

(1.1) obecny

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik nieobecność

związki frazeologiczne:

(1.2) nieobecny duchem

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) absent; (1.2) absent-minded
• arabski: (1.1) غائب
• francuski: (1.1-2) absent
• hiszpański: (1.1-2) ausente
• ido: (1.1) absenta
• interlingua: (2.1) absentista
• islandzki: (1.1) fjarstaddur; (1.2) hugsi
• niemiecki: (1.1-2) abwesend
• nowogrecki: (1.1-2) απών
• rosyjski: (1.1) отсутствующий
• szwedzki: (1.1-2) frånvarande
• włoski: (1.1-2) assente

źródła: