kontent

kontent (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkɔ̃ntɛ̃nt], AS: [kõntẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały zadowolony

odmiana:

(1.1) kontent|, ~a, ~e, kontenci, ~e; st. wyższy stopień wyższy bardziej kontent; st. najwyższy stopień najwyższy najbardziej kontent

przykłady:

(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia. (B. Prus: Placówka)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) rad, usatysfakcjonowany, zadowolony

antonimy:

(1.1) niekontent

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik kontentować

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski content

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zadowolony

źródła:

kontent (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) zadowolony

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

przym. przymiotnik kontenta

czas. czasownik kontentigi, kontentiĝi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: