komnata

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

komnata (język polski)[edytuj]

komnata (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kɔ̃mˈnata], AS[kõmnata], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełen przepychu
odmiana:
przykłady:
(1.1) W głębi komnaty stała złocista otomana, a na niej spoczywała piękna królewna, która właśnie paląc nargile ziewała tak czarownie, że nie mogłem oderwać oczu od jej wdzięcznych i porywająco słodkich poziewań.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  komnatka
przym.  komnatowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn.  komemate < wł.  caminataizba z piecem < wł.  caminopiec < łac.  caminus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Leśmian: Przygody Sindbada Żeglarza
  2. hasło komnata w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.