gorączka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] gorączka (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃; zob. też gorączka w Wikipedii
- (1.2) książk. przen. stan uniesienia emocjonalnego
rzeczownik, rodzaj męski odmieniający się jak żeński
- (2.1) przest. człowiek porywczy, zapalczywy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik gorączka dopełniacz gorączki celownik gorączce biernik gorączkę narzędnik gorączką miejscownik gorączce wołacz gorączko - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gorączka gorączki dopełniacz gorączki gorączek celownik gorączce gorączkom biernik gorączkę gorączki narzędnik gorączką gorączkami miejscownik gorączce gorączkach wołacz gorączko gorączki
- przykłady:
- (1.1) Nie idziesz dzisiaj do szkoły, bo masz gorączkę.
- (2.1) Ten gorączka znów poleciał do szefa z awanturą.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) biała gorączka • gorączka połogowa • gorączka maltańska
- (1.2) gorączka brazylijska
- synonimy:
- (1.2) szał, ferwor, podnieta, podniecenie
- (2.1) gorąca głowa
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. gorączkowy, podgorączkowy, bezgorączkowy, gorący
- czas. gorączkować
- rzecz. gorąc m
- związki frazeologiczne:
- gorączka złota • biała gorączka • dostać białej gorączki
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fever; (1.2) fever, rush
- arabski: (1.1) حمى
- esperanto: (1.1) febro
- francuski: (1.1) fièvre f
- hiszpański: (1.1) fiebre f; (1.2) acaloramiento m, arrebato m
- islandzki: (1.1) sótthiti m, hiti m
- jidysz: (1.1) פֿיבער m (fiber), היץ f (hic); (1.2) היץ f (hic)
- kaszubski: (1.1) gòrączka f
- niemiecki: (1.1-2) Fieber n
- nowogrecki: (1.1-2) πυρετός m
- rosyjski: (1.1) повышенная температура f
- słowacki: (1.1) horúčka
- suahili: (1.1) homa
- szwedzki: (1.1) feber w
- turecki: (1.1) ateş
- węgierski: (1.1) láz
- włoski: (1.1-2) febbre
- źródła:
