gorączka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] gorączka (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. medycyna, medyczny stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38°C

(1.2) stan uniesienia emocjonalnego

(1.3) człowiek porywczy, zapalczywy

odmiana: (1.1-2) lp liczba pojedyncza gorącz|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; blm bez liczby mnogiej; (1.3) lp liczba pojedyncza jak (1.1); lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Nie idziesz dzisiaj szkoły, bo masz gorączkę.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) szał, ferwor, podnieta
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik gorączkowy, podgorączkowy; czas. czasownik gorączkować
związki frazeologiczne: gorączka złota
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fever; (1.2) fever, rush
• esperanto: (1.1) febro
• francuski: (1.1) fièvre f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) fiebre f rodzaj żeński; (1.2) acaloramiento m rodzaj męski, arrebato m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) sótthiti m rodzaj męski, hiti m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) פֿיבער m rodzaj męski (fiber), היץ f rodzaj żeński (hic); (1.2) היץ f rodzaj żeński (hic)
• niemiecki: (1.1-2) Fieber n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) повышенная температура f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) feber w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) láz
• włoski: (1.1-1.2) febbre