fonem
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] fonem (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) jęz. najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka; zob. też fonem w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fonem fonemy dopełniacz fonemu fonemów celownik fonemowi fonemom biernik fonem fonemy narzędnik fonemem fonemami miejscownik fonemie fonemach wołacz fonemie fonemy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) phoneme
- francuski: (1.1) phonème m
- ido: (1.1) fonemo
- islandzki: (1.1) fónem n, hljóðan f, hljóðungur m
- jidysz: (1.1) פֿאָנעם f (fonem)
- niemiecki: (1.1) Phonem n
- szwedzki: (1.1) fonem n
- źródła:
[edytuj] fonem (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. fonem
- odmiana:
- (1.1) ett fonem, fonemet
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
