fantom

fantom (język polski)

fantom (1.1)

ćwiczenie resuscytacji z fantomem (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈfãntɔ̃m], AS: [fãntõm], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zjawa, przywidzenie

(1.2) med. medycyna, medyczny model anatomiczny na którym odbywa się nauka anatomii, ćwiczenia udzielania pierwszej pomocy itp.

(1.3) med. medycyna, medyczny odczuwanie napięcia, bólu, swędzenia itp. w miejscu po amputowanej kończynie lub jej części

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fantom	fantomy
dopełniacz	fantomu	fantomów
celownik	fantomowi	fantomom
biernik	fantom	fantomy
narzędnik	fantomem	fantomami
miejscownik	fantomie	fantomach
wołacz	fantomie	fantomy

przykłady:

(1.1) Po zmroku, nad cmentarzem unosiły się tajemnicze fantomy.

(1.2) Na zajęciach cała grupa ćwiczyła na fantomach prowadzenie masażu serca.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) mara, przywidzenie, widmo, widziadło, zjawa, złudzenie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik fantasmagoria f rodzaj żeński

przym. przymiotnik fantomowy, fantomatyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski fantôme < gr. starogrecki φάντασμα

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) phantom
• esperanto: (1.1) fantomo

źródła:

fantom (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) widmo, upiór

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik fantomo, fantomino, fantomŝipo

czas. czasownik fantomi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: