drabina

drabina (język polski)

drabina (1.1)

wymowa:

IPA: [draˈbʲĩna], AS: [drabʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; zob. zobacz też drabina w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	drabina	drabiny
dopełniacz	drabiny	drabin
celownik	drabinie	drabinom
biernik	drabinę	drabiny
narzędnik	drabiną	drabinami
miejscownik	drabinie	drabinach
wołacz	drabino	drabiny

przykłady:

(1.1) Podczas wymieniania przepalonej żarówki woźna spadła z drabiny.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wchodzić po drabinie

synonimy:

(1.1) reg. pozn. regionalizm poznański drabka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik drabinka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik drabiniasty

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ladder
• arabski: (1.1) سلم
• chorwacki: (1.1) ljestve f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) žebřík m rodzaj męski
• duński: (1.1) stige w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ŝtupetaro
• hawajski: (1.1) alapiʻi
• hiszpański: (1.1) escalera f rodzaj żeński (de mano)
• islandzki: (1.1) stigi m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) לייטער m rodzaj męski (lejter)
• kaszubski: (1.1) cecewiô f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Leiter f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) stige m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) лестница f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) rebrík
• szwedzki: (1.1) stege w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) łatter f rodzaj żeński

źródła: